3xliving

The meaning of life: it's all about living...

  • Downloadpagina
  • Foto’s
  • Living Aikido & Qigong
  • Living Coaching & Trainingen
  • Living Leather
  • Over 3xliving…
  • Wat vinden anderen…

Wat beweegt je, wat denk je?

Posted by 3xliving on 4 februari 2012
Posted in: 3xliving...,Living Coaching & Trainingen. Tagged: erich fromm,God,hedonisme,humanistische psychologie,liefde,welzijn. Geef een reactie

Ongeveer dertig jaar geleden heb ik een boek gelezen van Erich Fromm, getiteld: ‘Een kwestie van hebben of zijn – grondslagen voor een nieuwe levensoriëntatie in de consumptiemaatschappij’.
Erich Fromm wordt wel gezien als de grondlegger van de humanistische psychologie en schrijvend over zijn werk en de analyses die hij maakte kom ik tegelijkertijd terug op een eerdere belofte om wat meer hierover te vertellen.

Destijds heb ik het boek heel aandachtig gelezen en vond ik het ook zeker wel interessant.
(Voor diegenen voor wie Erich Fromm een totale onbekende is, via deze link kun je wat meer over hem lezen en hoewel de onderwerpen waarover hij schrijft behoorlijk zwaar lijken, kan ik zijn werken absoluut aanraden) :-) .
Hij beschrijft in dit werk o.a. de noodzaak van mentaliteitsverandering en analyseert twee fundamentele bestaanswijzen: de bestaanswijze van het hebben en de bestaanswijze van het zijn.

Om eerlijk te zijn ontging me de eerste keer dat ik het las, de essentie van zijn verhaal voor een groot deel.
Laat ik dat maar wijten aan mijn jeugd en onbezorgde levenshouding in die jaren…

Maar ondanks dat, had het zeker wel indruk op me gemaakt en kennelijk ook zoveel dat ik er nooit toe kwam om het in te leveren bij een kringloopwinkel of gewoon bij het oud papier te leggen.
En ik ben er achteraf ook heel blij om, want 30 jaar later heb ik het boek uit mijn inmiddels fors gegroeide bibliotheek gepakt en ben ik er opnieuw aan begonnen en ik ben ook  wel tot de conclusie gekomen dat zijn analyses over de ontwikkeling van de mens als zijnde de grootse belofte (en het uitblijven van die belofte), vanuit zijn perspectief bekeken althans, door mij wel gewaardeerd worden.

Hij vertelt uitvoerig over de denkbeelden die op enig moment zijn ontstaan die hebben geleid tot het radicale hedonisme en over de tegenhangers hiervan die door de grote leermeesters uit China, India en het nabije Oosten verspreid werden als zijnde de theorie van het welzijn van de mens.
In één van mijn eerdere blogs, heb ik wijsheden geciteerd van de dalai lama (spiritueel leider van het Tibetaanse boeddhisme).
Hij verkondigde de theorie van het welzijn van de mens.

Ik kan me overigens voorstellen dat je zoiets hebt van: ‘waar heeft die Bert het nou toch weer over?’
Het lijkt alsof dit voorgaande niets te maken heeft of heel ver weg staat van hetgeen er op dit moment in de wereld gaande is.
Dit is echter niet zo. Hetgeen Erich Fromm over de grootse belofte schrijft en wat bijvoorbeeld een dalai lama verkondigde heeft alles te maken met ons huidig handelen en de effecten die dit handelen voor de wereld, onze omgeving heeft. Laat ik het anders formuleren: ze doen een beroep op onze verantwoordelijkheid als mens om bewust te zijn van onze gedachten en ons handelen wat daaruit voortvloeit.

De geschiedenis heeft ons inmiddels wel geleerd dat de kloof tussen arm en rijk steeds breder geworden is, dat de grootse belofte dat alle mensen in de wereld welvaart zouden kennen als gevolg van het industriële tijdperk niet is uitgekomen, dat de onbeperkte bevrediging van verlangens niet heeft geleid tot welzijn en ook niet de weg is naar geluk.

De re-integratiemarkt heeft zichzelf grotendeels kapotgemaakt omdat het te vaak niet kon waarmaken wat ze beloofden en m.i. heeft dit voor een belangrijk deel gelegen aan het doel dat nagestreefd werd.
Of beter gezegd: dat men bij het nastreven van de doelstelling mensen langdurig uit een uitkeringssituatie te laten stromen, voorbij is gegaan aan een hele belangrijke voorwaarde, namelijk eerst te werken aan welzijn bij mensen.
(Waarmee ik overigens ook niet wil zeggen dat het hebben van een baan geen invloed hoeft te hebben op het gevoel van welzijn…)
Het is echter een illusie te denken dat het hebben van een baan alles oplost. Het achterblijven van duurzame uitstroom bewijzen dit m.i.

Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar durf wel te stellen dat hetgeen ik tegenkom in mijn activiteiten, de vele gesprekken die ik voer en de vele boeken en artikelen die ik lees, mij bevestigen in mijn idee dat mensen vooral aandacht en liefde nodig hebben. Dat mensen zich weer veel meer bewust moeten worden van die liefde en van die groots(t)e belofte die wij als mens zijn.

Het is niet zonder reden dat ik zoveel waarde hecht aan qi en de beoefening van qigong en aikido. Het zijn stuk voor stuk manieren om dichter bij jezelf te komen en een gevoel van welzijn bevorderen, niet in de laatste plaats door te gaan werken en denken vanuit ontspanning. Door dit ook gezamenlijk te doen worden inzichten verkregen dat we elkaar ook nodig hebben om ons persoonlijk te kunnen ontwikkelen. Vanuit deze nieuwe inzichten en het bevorderen van intrinsieke motivatie kunnen vervolgens vervolgstappen worden genomen.

Kerken lopen leeg en dat, terwijl de kerk juist die plaats is en bedoeld is om als ontmoetingsplaats te kunnen fungeren zodat mensen elkaar kunnen bemoedigen, naar elkaar kunnen luisteren en voor elkaar kunnen bidden. Is dat niet heel erg vreemd?
In een eerder blog heb ik ook verteld wat de ware betekenis van de samourai is:  iemand die trouw dienst verleent aan de macht van de liefde. Het is ook niet zonder reden dat ik geloof in Gods woord en wel omdat Hij liefde ís.

Ik heb in dit blog verschillende invalshoeken kort aangestipt die van verschillende werelden lijken te komen, maar feitelijk juist heel erg nauw met elkaar verbonden zijn en waar we ook van kunnen leren.
Als laatste wil ik  verwijzen naar 1Korintiërs 13 vers 1 en 2, waar gesproken wordt over de liefde en de betekenis hiervan voor ons leven.
God dienen, God kennen en Hem zoeken is volgens mij de enige manier om die ‘grootse belofte’ waar Erich Fromm over schrijft tot uiting te laten komen.
Ik wil je uitdagen hierover na te denken.
Ik wil je bij deze ook graag uitnodigen om te reageren op wat ik nu geschreven heb.

Be blessed by The Best,

Bert

Ik stel het zeer op prijs om feedback van je te mogen ontvangen.
Daarvoor verzoek ik je onderstaand formulier in te vullen.
Alvast bedankt!

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Turning hobby into business…

Posted by 3xliving on 26 januari 2012
Posted in: 3xliving.... Tagged: waar leer tot leven komt. 7 reacties

Na het bezoeken van verschillende netwerkbijeenkomsten van BNI (Business Networking International), waar je als deelnemende ondernemer (in mijn geval als gast) elkaar tenminste 1 keer per week ontmoet d.m.v. een gezamenlijk ontbijt, heb ik diverse positieve reacties gekregen over mijn activiteiten.

Tijdens zo’n bijeenkomst krijgt iedereen de gelegenheid om in 60 seconden je bedrijf te presenteren en aan te geven waar je naar op zoek bent. Er is ook ruimschoots de gelegenheid om contacten te leggen en in een wat informelere sfeer, niet alleen je business te promoten maar ook om je netwerk te vergroten.

Onderdeel van 3xliving is Living Leather ‘Waar leer tot leven komt’.
N.a.v. mijn bezoek aan een chapter in Assen, heb ik ook meerdere positieve reacties ontvangen en mijn netwerk uit kunnen breiden.
Eén reactie wil ik wel even noemen: ‘je levende leer leeft echt’
Een prachtig compliment waar ik ook erg blij mee ben en bewijst daarmee ook dat ik geen onzin verkoop :-)
Tegelijkertijd wordt er ook vaak gereageerd met  de opmerking: ‘interessante mix van activiteiten’.
En inderdaad… dat vind ik ook :-)

Maar hoe past Living Leather nu in het concept van 3xliving?
Living Coaching is business?, Living Aikido is sport? en Living Leather is hobby?
Ja en nee. Het is zeker minder gemakkelijk om in 60 seconden uit te leggen wat 3xliving precies inhoudt.
Tijdens mijn presentatie nodig ik toehoorders ook uit om vooral de site http://3xliving.com te bezoeken. Verder dat het om 3 passies gaat die gezamenlijk vertellen wie ik ben en waar ik voor sta.

Living Leather is een passie, net zoals het voor velen een passie is om te voetballen (of hiernaar onderuitgezakt naar te kijken) of om je vrije tijd te vullen met het breien van talloze truien of wat je je maar kunt bedenken.
Als je jezelf er in kwijt kunt is het voor jou goed toch?
Maar is het voor mij ook een hobby?

Het leerbewerken is voor mij wel ooit begonnen als hobby, of beter gezegd: als een mogelijkheid aangeboden, om hiermee bezig te gaan en om er op termijn wel een business van te maken.
Het accent lag destijds wel op het genereren van inkomsten en ik heb in het verleden ook best wel inkomsten weten te genereren hieruit, maar ik heb het nooit verder uitgebouwd en door allerlei omstandigheden heb ik destijds besloten om het maar even te laten voor wat het was…

Een paar maanden ben ik er weer mee begonnen omdat ik het leerbewerken, het creatief en ambachtelijk bezig zijn heel erg was gaan missen in mijn leven.
Het was een hele lange tijd onderdeel van wie ik was en had het links laten liggen…
Ik ben er achter gekomen dat het leerbewerken bij me hoort en heb besloten om het opnieuw op te pakken.
Als onderdeel van het gaan gebruiken van al die talenten waarmee ik gezegend ben.
Het heeft vooral te maken gehad met het besef dat ik die talenten gekregen heb en ik me bedacht dat het zonde is om ze niet te gebruiken en verder te ontwikkelen.

Eén van mijn eerste klanten die ik begeleid heb als coach, prees mijn afbeelding ‘The Four Stages of Life’ en dat vormde destijds een aangrijpingspunt om juist te praten over het hebben van talenten en wat we er mee kunnen doen in ons leven.
Hij was zich destijds helemaal niet bewust van al zijn talenten en er was jarenlang niet iemand geweest die hem hierover had geopenbaard of geprezen had en hem aandacht had gegeven om wie hij was.
Door hem vooral die aandacht te geven en hem te accepteren heeft hij op een gegeven moment ingezien dat het leven waard is om geleefd te worden en dat het zonde is om je leven in afzondering te leven.
Op dit moment leeft hij zijn passies uit en deelt hij dit met anderen :-) .
En zo leef ik dus mijn passies uit en deel dit met anderen :-) .
Maar nog steeds de vraag: is het leerbewerken je hobby?

Het antwoord is nee.
Elk product of dienst heeft zijn ‘time to market’ nodig.
Op dit moment zit ik nog wel in de ontwikkelingsfase maar heb ik wel duidelijke ideeën over het vervolg.

Binnenkort zal ik mijn eerste stukken gaan presenteren, zal ik een E-book uitgeven over de kunst van het leerbewerken (in meerdere talen) en zullen er workshops aangeboden gaan worden om het leerbewerken te gaan ontdekken als een manier om je creatieve talenten te kunnen uiten en een nieuwe passie te ontwikkelen.
En daarmee is hobby een business geworden…
En kun je binnenkort dus meer verwachten…

En natuurlijk ook nog even een update van de stukken die binnenkort tentoongesteld gaan worden :-)

Blessings!
Bert

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Living Aikido – A check in your spirit

Posted by 3xliving on 6 januari 2012
Posted in: 3xliving.... Tagged: hartcoherentie,samourai,spirit. 1 reactie

Anderhalf jaar geleden, toen ik door Almere reed, tijdens mijn verblijf daar i.v.m. het uitvoeren van een re-integratietraject,  merkte een kennis van een toenmalig zakelijk partner op dat ik stickers op mijn auto had die ze niet thuis kon brengen omdat het Oosterse tekens waren.

Deze tekens op mijn auto stonden voor Verandering en voor Aikido.
Wat mij zo bevreemdde, was dat zij hierover haar hoofd had geschud en haar afkeuring had uitgesproken. Later hoorde ik dat zij een charismatische kerk bezocht en niet begreep dat ik, als christen, mijzelf liet beïnvloeden door allerlei Oosterse denkbeelden. Klaarblijkelijk pastte mijn levenshouding niet in het beeld dat zij had van ‘ware’ christenen :-)

Rond dezelfde tijd, toen ik bij gelegenheid, in Sneek een kerkdienst bijwoonde en ik na de dienst met een vrouw in gesprek raakte over hobby’s en ik haar vertelde over mijn ademhalingstrainingen en mijn aikido-beoefening en waarom ik vond dat dat waarde voor mij had, kreeg ik wederom een uiterst kritische blik en opmerkingen terug.
Ademhalingstraining? “God heeft ons toch geschapen en waarom moeten we dan aan ademhalingstraining gaan doen?” En aikido? “Is dat een of andere vechtsport?”

Tja…, waarom bezoeken we af en toe een dokter? Klaarblijkelijk is het heel normaal om een arts te bezoeken (curatief) en overbodig om ons (preventief) bezig te houden met een goede ademhaling en goede lichaamstraining waarbij we elkaar helpen bewust te worden van ons denken en onze mogelijkheden om elkaar te helpen bij onze ontwikkeling.

In het aikido en qigong dat ik beoefen, wordt veel aandacht besteed aan de ontwikkeling van onze ademhaling, het doorzoeken van het lichaam van spanningen en het leren meebewegen.
Er is aandacht voor het rollen, wat in de praktijk van de krijgskunst wordt gezien als een ontsnapping aan dreigend gevaar of letsel, maar tegelijkertijd een weldaad voor je lichaam is omdat we ons zelf een massage kunnen geven door op een juiste, ontspannen manier te rollen. Bij het uitvoeren van qigong-oefeningen ligt de nadruk op ontspanning, ademhaling en het sturen van je ademhaling door de geest.

Wellicht bij iedereen bekend, leiden veel mensen aan spanningen en raadplegen we, wanneer deze spanningen ons ‘de baas’ worden en zich uiten in lichamelijke klachten (of nog erger), veelvuldig artsen, psychologen, fysio- en andere soorten –therapeuten, coaches etc.
Tegenwoordig is er een vrij nieuwe behandelmethode: hartcoherentietraining.
Diverse onderzoeken hebben aangetoond dat hartcoherentie samengaat met een verlaging van de bloeddruk en het cortisolniveau (een stresshormoon) en met een stijging van DHEA (een vitaliteithormoon).
De speciaal hiervoor opgeleide hartcoherentie-therapeuten en artsen begeleiden je dan m.b.v. specifieke software (hoewel niet noodzakelijk) en een clipje aan je oor of aan je vinger en kunnen vervolgens d.m.v. de software meten en visualiseren wat het effect is van je ademhaling en wat je gedachten en je hart doen met je lichaam.
De methode is gebaseerd op biofeedback: het inzicht dat we ons autonome zenuwstelsel tot op zekere hoogte gericht kunnen beïnvloeden. Dit is een inzicht dat vrij recent verkregen is in het Westen, maar door de Chinezen al een paar duizend jaar geleden is ontwikkeld en qigong heet :-) .

Waar ik geloof dat veel mensen moeite mee hebben, is het feit dat hetgeen waar ik mij (en met mij gelukkig veel meer mensen :-) ) mee bezighoudt,  het ‘mystieke’ Oosten is. Veel mensen geloven dat het Westen superieur is (en helemaal als het een wetenschappelijke achtergrond heeft) en betrouwbaar is. Ik ken zelfs religieuze mensen die daar nog aan toe weten te voegen dat God gezorgd heeft dat er dokters, therapeuten en psychologen zijn en die helpen ons om te genezen. Voor diezelfde mensen staat het Oosten ook gelijk aan Boeddhisme, Taoïsme, Hindoeisme (heb ik nog een …isme vergeten?) en daarmee staat het tegelijkertijd haaks op het Christelijke geloof en dat is ook tegelijkertijd wat hen weerhoudt om andere inzichten te verkennen en te accepteren als zijnde onderdeel van het universum.

Het is mijn bedoeling om mensen kennis te laten maken met andere invalshoeken en andere inzichten en kennisgebieden, die al veel ouder zijn dan de Westerse geneeskunst die ‘slechts’ enkele honderden jaren oud is, dit in tegenstelling tot de Chinese geneeskunst die een paar duizend jaar oud is. (En nog steeds wordt er in het Westen vaak gesproken over hun geneeskunst als zijnde de traditionele geneeskunst, waar de Chinese geneeskunst als alternatief wordt beschouwd…;-))
Hiermee wil ik zeker niet zeggen dat de Westerse geneeskunst inferieur zou zijn aan de Oosterse. Helemaal niet. Ze kunnen elkaar juist geweldig aanvullen en het is ook goed om te zien dat dit ook steeds meer gebeurt.

De Japanse krijgskunst aikido en het beoefenen van qigong heeft bij mij nog steeds het effect dat ik me blijf verbazen over het wonder van de mens. Hoe perfect we geschapen zijn als kroning op de schepping. En ik vind het een voorrecht om andere mensen hierin te begeleiden, te onderwijzen hoe het ook kan. Niet vanuit een gedachte of doelstelling om ‘onoverwinnelijk’ te worden, maar vanuit het idee dat al hetgeen wij vermogen, bedoeld is om leven te geven i.p.v. te nemen.
En daar waar veel mensen bij het woord samourai (als één van de bronnen binnen het aikido) denken aan bloeddorstige krijgers die hun hele leven in het teken stelden van het voeren van oorlog, dood en vernietiging, is de ware betekenis van de term samourai: iemand die trouw dienst verleent aan de macht van de liefde.

En de liefde is altijd positief.

Laten we dus proberen wat meer open te gaan staan voor andere inzichten dan die we gewend zijn vanuit onze opvoeding, ervaring of onze huidige kennis en gaan leren inzien dat wij waarlijk vrij zijn om die dingen te doen waar wij voor geschapen zijn: in vrijheid en blijdschap te leven.

Tot slot wil ik nog iets meegeven om over na te denken:
True friendship with God… means being so intimately in touch with God that you never even need to ask Him to show you His will. You are God’s will. And all of your seemingly commonsense decisions are actually His will for you, unless you sense a check in your spirit.

“Oswald Chambers”
Na meer dan 11 jaar aikido-beoefening I still haven’t sensed a check in my spirit… :-)
God bless en een geweldig weekend toegewenst!

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Living Aikido – Vredeskunst?

Posted by 3xliving on 19 december 2011
Posted in: 3xliving...,Living Aikido & Qigong. Tagged: aikido,Krijgskunst,liefde,vredeskunst,zelfverwerkelijking. 2 reacties

Als grondlegger van het aikido, wordt Morihei Ueshiba door John Stevens (zelf meervoudig dan-houder in meerdere krijgsdisciplines), beschouwd als de grootste martial artist die ooit geleefd heeft en zelfs als onoverwinnelijk gezien.
Of dit zo is of niet, vind ik minder interessant maar wat mij heel erg boeit, is dat  O ‘Sensei Morihei Ueshiba na zijn hele leven meerdere krijgskunsten bestudeerd en beoefend te hebben, op latere leeftijd, aikido als vredeskunst heeft verspreid.

Op zijn sterfbed waren zijn laatste woorden voor zijn studenten: “Aikido behoort tot de gehele wereld. Oefen niet uit egoisme, maar voor alle mensen overal.”
Mijn eigen leraar volgt datzelfde pad en is een man die al ruim 30 jaar aikido beoefent.
Toen ik hem vorig jaar weer eens belde omdat ik de behoefte voelde om tijd met hem door te brengen en hem vroeg of hij tijd had voor een kopje koffie en om weer wat bij te praten (de laatste jaren zien we elkaar niet meer wekelijks en train ik voornamelijk in mijn eigen dojo) was zijn reactie: “ik sta nu op een ladder het houtwerk van mijn huis te verven, maar relaties vind ik belangrijker. Ik ga vast koffie zetten!”
Een uur later zit ik samen met mijn leraar in zijn prachtige achtertuin in Wieuwerd in Friesland en vertellen we over en weer over onze belevenissen en wat ons bezighoudt.
Tussen de slokken koffie door, kan mijn leraar zich nauwelijks inhouden om mij nog wat nieuwe technieken bij te brengen en te vertellen over nieuwe boeken en dvd’s die hij gekocht heeft (en zoals altijd maakt hij tijdens mijn bezoek dan ook nog een kopie voor mij :-) ).
Misschien wat vreemd om je voor te stellen hoe zo’n bezoek er dan uit ziet.

Heel veel samen lachen en wetenswaardigheden met elkaar delen en tussendoor wat losse technieken uitproberen die we op zijn terras even oefenen, veel koffie drinken en allebei meer dan eens een shagje rokend.
De niet-rokers en veel-water-drinkers zullen wel denken: “okay…”
Een leven lang op een goede manier trainen en het hebben van vele vrienden met wie je alles kunt delen en oprecht kunt lachen is echter ook erg gezond :-) …

Dan, we zijn inmiddels 2 uren verder, zegt mijn leraar plotseling “Ik vind dat je een 2e dan verdient. Je hebt me laten zien dat je aikido begrijpt en leeft. Ik ga je voordragen bij de ISTA.”
Tegensputteren heeft geen zin. Hij is nog altijd mijn leraar en 2 maanden later doe ik dus voor zijn studenten in Sneek examen voor de 2e dan.
Tijdens mijn examen heb ik slechts één of twee technieken gedemonstreerd waarbij ik de studenten heb laten zien dat het aanvallen in feite betekent dat je jezelf in onbalans brengt en dus geen voordelen kent.
Toen heb ik meerdere studenten gevraagd naar hun motieven om voor aikido te kiezen en een aantal beginners gaven aan dat ze zichzelf beter wilden kunnen verdedigen of dat  ze Steven Seagal-films als inspiratiebron hadden en ‘de beste’ wilden worden.
Het merendeel van de resterende examentijd heb ik vervolgens verteld over mijn eigen motieven en wat de grondlegger van het aikido voor ogen had toen hij zijn krijgskunst aikido is gaan noemen.

Aikido gaat over vrede en over liefde voor de ander.
Ik begrijp dat dit voor veel mensen die aikido zien als één van de vele vechtsporten vreemd klinkt en toch is het zo.
Master Ken Ota die een groot deel van zijn leven besteed heeft aan de beoefening van het judo en daarin een meester was, maar op een gegeven moment in een tijdschrift foto’s zag van mensen die aikido beoefenden, werd getroffen door de blije gezichten van de aikidoka’s.
Zijn nieuwsgierigheid was gewekt en hij is toen begonnen met aikido-training en is daarna niet meer gestopt.
Ik heb een dvd van een documentaire waarin hij geïnterviewd wordt en hij uitgebreid vertelt over zijn keuze voor aikido boven judo.
Prachtig om zo’n oude meester te horen en zien vertellen over zijn passie. En ik onderstreep zijn woorden: “what the world needs is love and I now know that aikido teaches love”

Een paar weken geleden werd mijn leraar 70 jaar en werd er in Sneek een verrassing-stage georganiseerd door zijn studenten.
Mij was gevraagd om de stage te beginnen met een lesuur, daarna gaf mijn leraar zelf een uur les en het aikido-gedeelte werd afgerond met nog een lesuur van een vriend en leraar uit Tiel.
Het was een genoegen om te zien hoe ontspannen en vrolijk iedereen, met aandacht aan het trainen was gedurende de gehele stage.
Geen moeilijke en verbeten gezichten. Geen kreten van pijn of houdingen van ‘ik-weet-of-kan-het-beter’.
En ook de studenten die mij vorig jaar nog verteld hadden dat ze aikido beoefenden omdat ze ‘de beste’ wilden worden, waren ontspannen bezig en hebben inmiddels geleerd dat ‘het beste’ zit in respect, zorg en liefde voor een ander en niet in het kunnen verslaan van een tegenstander d.m.v. een fabelachtige techniek (hoe mooi het ook mag lijken).
Iedereen was zich ook bewust van de reden waarom we bij elkaar waren: uiting geven aan ons respect en liefde voor onze leraar en hem een geweldige dag schenken.
En natuurlijk: aikdio is een prachtige krijgskunst waarmee je in staat bent om agressie op een effectieve manier te beantwoorden, maar de essentie van aikido ligt in de ontwikkeling van jezelf (met behulp van de ander), naar zelfverwerkelijking, wat volgens Maslow (één van de bekendste vertegenwoordigers van de humanistische psychologie) de kern van het menszijn is.
In een volgend artikel zal ik meer vertellen over de behoeftenhiërarchie van Maslow, de humanistische psychologie en waarom de bijbel zo een belangrijk (m.i. zelfs het belangrijkste) boek is en waarom ik aikido en qigong kan beoefenen, waar helaas nog veel christenen menen dat dit niet verenigbaar met elkaar is :-) .

Tot een volgende keer!

Ik stel het zeer op prijs om feedback van u te mogen ontvangen.
Daarvoor verzoek ik u onderstaand formulier in te vullen.
Alvast bedankt!

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Nieuwe foto’s Living Leather

Posted by 3xliving on 16 december 2011
Posted in: 3xliving.... Tagged: Alles over 3xliving,home decoration,Interieurdecoratie,kunst in leer,Living Leather,natuurlijk gelooid tuigleer. 6 reacties

Eerder deze week heb ik gelukkig nog wat tijd kunnen besteden aan mijn project.
Vandaag tot nu toe nog niet, maar aangezien ik had beloofd om jullie op de hoogte te houden, toch maar even een update van hetgeen ik van de week heb uitgevoerd :-)

Leer kan heel erg lastig zijn omdat de structuur van leer niet over de gehele huid hetzelfde is.
Dat betekent tijdens het werken aan een afbeelding dat je geconfronteerd kan worden met een stukje van de huid dat zich niet zo vlotjes laat bewerken als je wenst.
(Mensen vertonen die trekjes ook wel eens :-) … )

Dit overkwam me dus op het moment dat ik de hals van mijn moeder in het leer wilde bewerken.
Erg lastig en omdat ik hier tegen een probleem aan liep waar alleen rust je kan redden, besloot ik om iets anders te gaan doen.
Namelijk een tweede project starten met het thema geisha’s en decoratie.

Dit nieuwe stuk is nog wat groter dan het project van mijn ouders en bestaat vooral uit ontzettend veel snij- en drevelwerk.
Een dankbaar object dus om mijn snij-vaardigheden nog meer te vergroten en te conditioneren.
Snijden lijkt heel gemakkelijk maar vraagt veel concentratie, een hele vaste hand en je moet tijdens het snijden eigenlijk tegelijk bezig zijn met het eindresultaat. Niet alle stukken moeten namelijk even diep gesneden worden omdat het eindresultaat anders onvoldoende variatie laat zien in diepte en scherpte.

Daarnaast moet je de vochtigheidsgraad van het leer in de gaten houden omdat droog leer veel moeilijker snijdt. Dat betekent dus blijven opletten omdat moeilijker snijden ook meer kracht kost en vermoeidheid weer tot slordigheden en doorschieten van het mes kan leiden.

Enfin, genoeg geschreven. Hieronder 2 foto’s.
Als je wilt reageren, schroom dan niet, want dat inspireert me enkel om nog meer bezig te gaan :-)

(Overigens: de vlekken die je op de foto’s ziet, zijn vochtplekken waar het leer dus plaatselijk nog wat natter is)

Tot een volgende update en iedereen een fijn weekend toegewenst!

Mijn ouders 'in progress...'
Geisha's

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Update – Werken aan een wens…

Posted by 3xliving on 2 december 2011
Posted in: 3xliving.... 4 reacties

Tussen alle bedrijvigheden door probeer ik toch met regelmaat aan mijn huidige project te werken.

Ik heb mezelf voorgenomen om in ieder geval elke vrijdag te gaan wijden aan mijn wens…
En hoewel het stuk nog verre van af is, heb ik besloten om even een update te geven inclusief wat foto’s zodat een ieder die dit bericht leest alvast een idee kan krijgen.

Hetgeen nu bewerkt is zal in de loop van het hele proces nog vaak onder handen moeten worden genomen omdat het bewerken van leer nu eenmaal een heel arbeidsintensief werk is en meer dan eens gecorrigeerd moet worden, zeker wanneer je in de fase terechtkomt dat je de gezichten en de lichamen naar buiten toe gaat drukken. Dan moet je de hele afbeelding opnieuw nalopen om alle details opnieuw het juiste accent te geven.

Vandaag dus weer wat kunnen doen dus (ongeveer 4 uren bezig geweest en nog …tig uren te gaan…)
Terwijl ik zo bezig ben, bemerk ik hoeveel rust maar tegelijkertijd ook opwinding het geeft om hieraan te werken.
Ik kon niet vermoeden dat het zoveel emoties boven zou doen drijven. Ik merk ook dat mijn gedachten wel eens blijven hangen bij allerlei herinneringen die voorbijkomen als je zo aandachtig hun foto bekijkt voordat je weer een snede in het leer maakt.

Het ‘vervelende’ van leerbewerken is dat een verkeerde snede bijna altijd fataal is. Dat vraagt heel veel concentratie en focus op hoe je handen ‘voelen’.
Daarentegen blijft het werken met leer, voor mij altijd weer bijzonder en een uitdaging. Net zoals een aikidoka tijdens zijn leven een eigen stijl gaat ontwikkelen, geldt dat ook voor het leerbewerken. Je kunt genoegen nemen met een ‘vlakke’ bewerking maar mijn uitdaging en mijn stijl is het om zoveel als het leer het toelaat, in 3D te werken en dan de werkelijkheid zoveel mogelijk te benaderen.
Niet voor niets leg ik de lat daarin zo hoog mogelijk door te zeggen ‘waar leer tot leven komt’.

Zeker met dit stuk is die gedachte maar al te vaak nadrukkelijk aanwezig…
Over een paar weken zal ik weer een update plaatsen met nieuwe foto’s.

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Aikido, conflictmanagement en samenwerken

Posted by 3xliving on 16 november 2011
Posted in: 3xliving.... 4 reacties

Conflicten.
We zijn er door omgeven en het bestaan ervan is zo natuurlijk als de zons op- en -ondergang. Velen van ons reageren op dit bestaan met agressie, ontkenning of weerstand. Als we kijken naar wat ons is aangeboden in onze opvoeding of in onze huidige waarneming van de wereld, is het bijna een automatische reactie. Actiefilms laten ons bijna niets anders zien.

Een conflict wordt geslecht, opgelost, maar geen van bovengenoemde reacties werken echt.
Is er ooit echt een probleem opgelost door te schreeuwen naar iemand?
Het is vaker als een zaadje dat uitgestrooid wordt en later als onkruid opkomt.
Heeft het echt geholpen wanneer we in gesprekken blijven vasthouden aan onze eigen standpunten?
En toch herhalen we deze automatische reacties, dag na dag, jaar na jaar.

Na 12 jaar (begonnen als een onwetende enthousiasteling met een grote belangstelling voor krijgskunst) ben ik sinds bijna 2 jaar houder van een 2e dan in het aikido.
Ik geef niets om de status van het hebben van die 2e dan. Het is voor mij een reis geweest in het continu loslaten van hardnekkige gewoonten en om steeds meer te zien wat de kracht van ontspanning is en relaties opbouwen met medestudenten en leraren.
Het zijn ook jaren geweest waarin ik een vriendschap heb mogen opbouwen met mijn leraar die binnenkort zijn 70-ste verjaardag mag gaan vieren en waarin ik zijn oprechte belangstelling in mijn groeiproces heb mogen ervaren. Een erg mooi moment was toen hij mijn examen afnam en zelf ook deelnam aan de les die ik moest geven om in het bezit te komen van deze dan-graad.
Zijn houding toen was een les in dienstbaarheid en respect op zich.

Vele trainingen in aikido en het werkzaam zijn geweest in vele uiteenlopende functies en rollen binnen organisaties, hebben mij bewezen dat het eigen maken van de basisprincipes van deze krijgskunst, mensen helpt om op een effectieve manier om te gaan met problemen in zowel werk- als privésfeer. Aikido biedt vele handvatten en inzichten voor het omgaan met conflicten en groei in samenwerking.

De reden dat we in conflicten zo vaak reageren met agressie, ontkenning en/of weerstand, is door onze eigen perceptie op hetgeen wij als conflict waarderen, als zijnde negatief of een strijd.
Dit is echter een onjuiste weergave van de werkelijkheid. Een conflict is een natuurlijk gegeven als gevolg van ons leven in een steeds complexer wordende  gemeenschap. We zijn continu aan het heen en weer rennen om ons werk gedaan te krijgen, om onze carrière verder uit te bouwen en antwoord te geven op (soms lastige) vragen uit onze eigen sociale context.
De manier waarop we vervolgens reageren op prikkels die een andere inhoud of vorm hebben dan we die, vanuit onze eigen haast of eigen doelstellingen nastreven of verwachten, leiden vaak tot een conflict.
Deze tegenstellingen zijn vaak de bron voor conflicten. Wanneer we uitgaan van een winnen of verliezen en daaraan een waarde verbinden die we van invloed laten zijn op onze gedachten over status, macht of andere percepties over ons persoonlijk leven, zullen we bewust of onbewust conflicten blijven creëren.

We kunnen echter ook win/win oplossingen nastreven en bereiken.
Om dit te laten gebeuren zijn er 3 basiscondities nodig: erkenning, aanvaarding en aanpassingsvermogen (de 3 A’s:  acknowledgment, acceptance en adaptability).
Partijen (mensen) in een ‘latente’ conflictsituatie moeten het bestaan van hetgeen kan leiden tot een conflict erkennen i.p.v. proberen te vermijden of te ontkennen.
Accepteer, aanvaard de betrokkenheid/inmenging, waardeer de gevoelens en gezichtspunten van alle partijen bij het onderwerp, zonder te oordelen (aanvaarding) en stel je open voor nieuwe ideeën (aanpassingsvermogen) die mogelijk kunnen helpen tot oplossingen.

Wat is de bijdrage van aikido aan conflictoplossing en samenwerking?

De “3 A’s” zijn gemakkelijk terug te zien en te ervaren in de kunst van aikido.
Iedere keer wanneer aikidoka’s de mat betreden, worden ze er aan herinnerd dat weerstand, spanning en agressie niet de meest krachtige, noch de meest effectieve reacties zijn op conflictsituaties. Het is wanneer we ontspannen en vloeiend bewegen vanuit ons centrum dat we succesvol kunnen zijn in onze technieken.
Het hart van aikido gaat om het erkennen, aanvaarden en werken met de energie van de ander. Het willen en kunnen aanpassen wanneer de situatie er om vraagt.

Traditioneel heeft het Westen de neiging zich te duidelijk uit te willen spreken, te veel te werken vanuit het verstand, vanuit het intellectuele.
Wanneer we meer doen dan alleen maar spreken over hoe we conflicten kunnen oplossen of tot betere samenwerking kunnen komen, zullen meer mensen de boodschap begrijpen.
De kracht van aikido voor het leren begrijpen over conflicthantering en samenwerking neemt toe naarmate de betrokkenheid van deelnemers aan trainingen vergroot wordt.
Gedurende aikido demonstraties worden vaak opmerkingen geuit als: “het lijkt zo moeiteloos te gaan. Doen jullie wel wat? Dit is gespeeld.”
Het daadwerkelijk ervaren en ondergaan van technieken van het aikido doen mensen echter al snel beseffen wat de kracht van de schijnbaar moeiteloos uitgevoerde techniek betekent en doet je nadenken over de bestaande paradigma’s en dagen je uit in het onderzoeken van nieuwe.

De naam aikido  kan uitgelegd worden als ‘de weg van eenmaking of harmonieuze geest d.m.v. het gebruik van levensenergie (ki).’
Anders dan vele andere krijgskunsten, is het geen (vecht)sport.  In feite: één van de uitgangspunten in aikido is, dat er in de beoefening geen sprake van competitie behoort te zijn. Wat een aikidoka nooit behoort te laten zien tijdens zijn beoefening met zijn/haar aikido-partner, is een wedstrijd om er achter te komen wie de betere aikidoka is.
Aikido werkt vanuit een totaal ander paradigma. In een gevecht is er altijd sprake van een persoon die aanvalt en de andere die aangevallen wordt. Vanuit de filosofie van het aikido, is de aanvaller zijn eigen persoonlijke domein aan het overschrijden en daarmee zichzelf uit balans aan het brengen.
Om die reden, door het uitvoeren van een daad van agressie, is hij zichzelf aan het verslaan.
Het gezamenlijk beoefenen van het aikido betekent de andere, de vergissing van zijn uitgangspunt duidelijk maken. Dit gebeurt altijd zonder die andere meer pijn te doen dan noodzakelijk is.

Aikido wordt ook wel de vreedzame krijgskunst genoemd.

Dit heeft denk ik wel wat uitleg nodig want helemaal duidelijk is dit niet.
Ten en eerste is het zo dat je niet in staat bent om de prachtige aikido technieken te oefenen, zonder dat iemand meewerkt, door je aan te laten vallen en het toegestaan worden om met hem of haar te gaan ‘gooien’. De enige reden waarom iemand anders je hierin terwille wil zijn, is dat jijzelf ook deze rol voor de ander wil gaan innemen.
Conform de opbouw in een aikidoles, ben je net zo vaak bezig met het uitvoeren van aanvallen als met het verdedigen tegen dezelfde aanvallen.
Daarbij blijkt ook nog dat de technieken en vaardigheden in de uitvoering hiervan, voor zowel aanval als verdediging, zo goed als gelijk aan elkaar zijn. De bewegingen van een goed geoefende aanvaller zijn vloeiend, flexibel en gefocust. De ontvangende partner beschikt over dezelfde vaardigheden.
De gehele fysieke gesteldheid van aikidotraining omvat een ritmische training van aanvallen, je laten ‘gooien’, ontsnappen door rollen en weer opstaan en nogmaals aanvallen. Hoe ‘beter’ de andere is, hoe minder de aanvaller in feite hoeft te doen.

Een ander belangrijk gezichtspunt om te begrijpen, is dat voor een aikido beoefenaar, het fysieke gevecht, de enige geuite extreme vorm is van een situatie zoals die zich altijd kan voordoen. Na vele jaren van aikido beoefening, heb ik het als fysieke krijgsuiting nooit hoeven toe te passen op straat of waar dan ook maar. De achterliggende ideeën van het aikido worden echter dagelijks gebruikt in mijn leven met mijn vrouw, mijn kinderen of met anderen wiens ideeën of interesses kunnen verschillen met die van mijzelf.

Jezus leert dat we onze vijanden lief moeten hebben. Morihei Ueshiba, de grondlegger van aikido, heeft gezegd dat niemand dit kan, als hij niet in staat is om deze liefde ten toon te spreiden aan zichzelf of aan zijn vrienden. Dit vraagt om grote vaardigheden in het hanteren van (innerlijke) conflicten.
Een oude Japanse spreuk zegt ‘ondeskundige werkwijzen veroorzaken zware verwondingen.’
Koning Salomo zei: ’verwerft kennis en inzicht bij al wat gij bezit.’
Het is onze verantwoordelijkheid om na te denken over alles wat wij bezitten en daar de juiste waarheden uit te destilleren.
Dat dit meer is dan vasthouden aan onze huidige percepties over ons leven is duidelijk.
Het gezegde ‘een leven lang leren’ heeft dan ook betrekking op meer dan alleen het vergaren van kennis.

De paradox van management.

De paradox van management is, dat management juist beheersing en sturing als doelen kent, maar conflictmanagement nodig blijkt te hebben om ‘fouten’ in de uitvoering van het management te herstellen om een vernieuwd harmonieus evenwicht te bereiken.
Het is gemakkelijk om binnen het terrein van conflictoplossing gericht te zijn op het gebruik van de bekende communicatietechnieken en oplossingsstrategieën. Deze vaardigheden bezitten waarde maar door ze te adresseren zonder evenwicht van geest en lichaam, verliezen ze aan effectiviteit.
Ben je eerder geneigd om met vertrouwen gebruik te maken van deze vaardigheden wanneer je gespannen of geïrriteerd bent of wanneer je kalm en ontspannen bent?
Het principe van ‘one-point’ of ‘centrum’ in aikido is een directe en simpele manier van het introduceren van een optimale staat voor conflicthantering en oplossinggericht samenwerken.
Iedereen heeft weleens ervaringen gekend waarin we ons bijzonder krachtig, ontspannen of bewust hebben gevoeld en in een staat van grote focus. Aikidobeoefening werkt hier alleen maar aan!

Om die reden is het geheel gerechtvaardigd om een aantal principes van deze krijgskunst als workshop aan te bieden als een vredestichtend conflicthanteringsinstrument of als manier om tot betere samenwerking te komen en daarmee tegelijkertijd een fundament te leggen voor een gezonder en ontspannen persoonlijk leven.
De vraag is of de keuze die we maken voor ons dagelijkse leven, één zal zijn van elke dag vanuit ons centrum te gaan leven vanuit ontspanning , acceptatie en aanpassingsvermogen of te kiezen voor een stijl van leven dat gekenmerkt zal blijven door stress en conflict.

Het doet mij na vele jaren van trainen nog steeds versteld staan hoe we kunnen blijven meebewegen vanuit de handvatten die ons via het aikido worden aangereikt. De zoektocht naar oplossingen voor stressmanagement, persoonlijke groei, teambuilding of relatieontwikkeling vindt in de beoefening van het aikido in ieder geval een meer dan geweldig aanbod.

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Ode aan mijn vrouw

Posted by 3xliving on 28 oktober 2011
Posted in: 3xliving.... 2 reacties

Mijn ‘vrije’ dag bestaat over het algemeen uit het in de ochtend vooral bezig zijn met het opruimen van een lijstje ‘still have to do-tjes’.
De kinderen zijn dan naar school en mijn vrouw is dan vaak ook bezig met haar eigen werkzaamheden op kantoor, die het hebben van een eigen bedrijf nu eenmaal met zich meebrengt.

En op zo’n dag neem ik dan ook wat meer tijd om over ons leven na te denken.
En nu gingen mijn gedachten heel erg uit naar mijn vrouw Rina waardoor ik besloten heb om mijn blog deze keer aan haar te wijden.

Acht jaar geleden is onze relatie ‘echt’ begonnen na een eerdere ontmoeting een jaar daarvoor.
Na bijna een jaar van veel heen en weer reizen omdat zij nog in Arnhem woonde hebben we besloten om te gaan trouwen. We wilden samen oud worden :-) .
Zij heeft dus 7 jaar geleden haar geboorteplaats Arnhem verruild voor het gaan wonen in Groningen en daarmee mij, als haar kersverse echtgenoot te volgen, daarmee ook haar familie en 2 dochters achterlatend. Ze heeft mijn beide zonen geaccepteerd als haar eigen kinderen en een leidinggevende functie opgegeven om vervolgens in Groningen opnieuw ‘onderaan’ te beginnen in een uitvoerende functie.
Ze heeft mij altijd ondersteund in de ideeën die ik had m.b.t. mijn leven en ook vaak genoeg daarvoor haar eigen idealen even ‘geparkeerd’.
Ze staat (bijna :-) ) altijd als eerste op en zorgt er voor dat de kinderen ook echt een ‘thuis’ hebben.
Neemt onze (vele) tekortkomingen met zachtmoedigheid op en zorgt dat ’s avonds het eten met liefde bereid is en de kaarsjes branden. Zij is waarlijk een ‘Spreuken 31’ vrouw !

In haar zie ik een vrouw die besef heeft dat het leven hard werken is en die bereid is om uit haar ‘comfort zone’ te stappen om niet alleen voor haar gezin te zorgen maar ook weet dat dit nodig is om haar droom, om haar bedrijf tot een succes te maken, te verwezenlijken.
Die daarnaast een groot hart heeft voor mensen die hulp nodig hebben, die haar hart en ons huis openstelt en altijd die gastvrouw en het luisterend oor is waardoor mensen het fijn vinden om ons te bezoeken.

Wat ik verder enorm bewonder in haar is haar doorzettingsvermogen, optimisme en geloof in de toekomst van haar bedrijf.
Natuurlijk kom je er niet alleen met deze drie dingen, maar zonder heeft het helemaal geen zin om ondernemer te willen zijn.
Ik vind het dan ook geweldig om te zien dat zij in grote mate over deze dingen beschikt.
Het is ook fantastisch om te zien hoe ze vastberaden bouwt aan een stevig fundament voor toekomstig succes.

And where does this leave me?
Ik, als haar echtgenoot, dien te zorgen dat zij zich geborgen voelt in mijn liefde voor haar.
Dat behelst meer dan alleen te zeggen dat ik van haar hou. Dit behoort zichtbaar te zijn vanuit de moeite die ik mijzelf getroost om haar geborgen te laten voelen. Mijn vrouw staat onder mijn bescherming. Ik wil naar haar luisteren en haar bemoedigen in hetgeen zij droomt. Ik moet zorgen voor de juiste omstandigheden waardoor zij zichzelf kan blijven ontplooien. Dat betekent verantwoordelijkheid nemen voor mijn rol als echtgenoot en vader.
Net zo vaak betekent dat ook voor mij, het verlaten van mijn ‘comfort zone’.
Ik moet soms ook  ‘afsterven’ aan mijn eigen wensen en kijken naar wat zij nodig heeft.
Zij is mijn vrouw en ik moet haar eren. Zij moet zich geliefd voelen en mijn gebed is dan ook het uitspreken van het verlangen naar wijsheid en inzicht om richting te kunnen geven aan het leven van ons en onze kinderen. Een gebed ook waarin ik God dank voor Zijn genade en liefde voor ons.

En zo geniet ik elke dag van ons leven samen en kijk ik elke dag weer uit naar het moment dat ik Rina weer in mijn armen kan sluiten en haar ga zeggen hoe gezegend ik ben met haar en hoeveel ik van haar hou!

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Ki in Aikido

Posted by 3xliving on 16 oktober 2011
Posted in: 3xliving.... Geef een reactie

De ideogrammen

 = Ai       = Ki         = Do  vormen gezamenlijk Aikdo: het pad naar harmonie d.m.v. ki (heel kort samengevat).

Iedereen heeft wel een goed beeld van wat bedoeld wordt met ‘het pad’ en ‘harmonie’, maar ki is toch vaak nog een vaag begrip bij de meeste mensen. Wanneer we dit vaag laten blijven en het niet gaan doorgronden, zal Aikido maar ook Hapkido of Qigong (qi is Chinees voor het Japanse ki) voor de meeste mensen mysterieus blijven.

Sommigen hechten daar waarde aan maar dat zorgt er dan tegelijk voor dat het voor heel veel mensen iets onbereikbaars blijft. En dat terwijl een goed begrip van ki zo belangrijk is.

Ki is wat de Westerse wetenschap gedefinieerd heeft als bio-elektriciteit.
Het menselijke lichaam is energie en door de bestudering en beoefening van het aikido of qigong leren we op een efficiënte en effectieve manier met onze energie om te gaan en deze energie ook leren te genereren en te sturen.

Dit geldt niet alleen m.b.t. de beoefening van krijgskunst waarin het beschikken over veel ki het verschil kan zijn tussen winnen of verliezen maar is het van een nog veel grotere waarde voor ons dagelijkse leven als non-martial artist. Door te weten wat ki eigenlijk is en hoe het een rol speelt in ons lichaam en bescherming geeft aan onze interne organen kunnen alle mensen veel vitaler zijn dan ze voor mogelijk hielden.

Daarnet noemde ik al even het ‘sturen’ van ki. Er wordt wel eens gesproken over ‘mind over body’. In feite betekent dit het sturen van ki d.m.v. de concentratiekracht. Heel simplistisch voorgesteld: de hand die naar iets reikt om het te pakken, wordt voordat hij in beweging komt, gestuurd door je gedachten.

Dit is een onbewust proces. Zo kun je ook bewust hiermee leren omgaan en je ki te sturen naar die plaatsen naar/door je lichaam en zelfs uit je lichaam, door je gedachten. Het is zelfs mogelijk om af te vallen door je ‘mind’ hier op te focussen :-) . Dat is mind over body. Er kunnen wat dat betreft veel meer doelen gesteld worden die met behulp van het inzetten van ki veel gemakkelijker gehaald kunnen worden.

Daar waar ik persoonlijk veel waarde aan hecht is het ontwikkelen van kennis en inzicht van ki, met het doel om mensen vitaler en meer gezond te maken. Om mensen te helpen ontwikkelen om stress beter de baas te kunnen en om meer te gaan leven vanuit ontspanning. De mens is een wonder maar de meesten zijn zich er niet (meer) van bewust. Als we meer gebruik gingen maken van wat wij al hebben maar niet gebruiken, laat staan  ontwikkelen, zouden we merken dat we tot veel  meer in staat zouden zijn. En een heel belangrijke: vanuit ontspanning en rust.

Dat is precies waarom ki in aikido de onderscheidende  factor vormt in vergelijking tot andere krijgskunsten of vechtsporten. En als we die ki gaan inzetten om te genezen of te begeleiden i.p.v. tot vernietiging, dan doen we de schepper van de mens eer aan.

Aikido is dan ook een vredeskunst met ki als belangrijkste instrument.

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

WWNV

Posted by 3xliving on 15 oktober 2011
Posted in: 3xliving.... Geef een reactie

Verantwoordelijkheid nemen voor je leven. Dat is in het kort de boodschap aan de vele ‘klanten’ die onze sociale diensten ‘rijk’ is.

Dat behelst meer dan vele mensen denken.

De nieuwe Wet werken naar vermogen (WWNV) zal per 1 januari 2013 ingevoerd worden en dient de solidariteit, het draagvlak en de betaalbaarheid voor de toekomst veilig te stellen. Daarbij heeft het kabinet gekozen voor maatregelen die:

-   Mensen die op dit moment nog niet werken maar dat wel kunnen, te prikkelen om te gaan werken,
-   Gemeenten meer ruimte geven hen daarbij te ondersteunen en
-   Werkgevers te stimuleren de mensen uit de groep niet-werkenden in dienst te nemen.

Aangesproken worden op de eigen verantwoordelijkheid en de zelfredzaamheid aanmoedigen en bevorderen.
Het in eigen onderhoud kunnen voorzien en het verkrijgen én behouden van betaald werk is immers in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van mensen zelf.

En dat klopt natuurlijk ook. Wat dat betreft is het niet meer dan opnieuw verwoorden, aandacht vragen voor en tot uitvoer willen brengen van  principes die al zo oud zijn als de weg naar Rome (eigenlijk nog veel ouder…)

Het regeerakkoord van dit kabinet beschrijft ook dat een baan hebben de beste sociale zekerheid is en zij onderstreept ondermeer het individuele belang dat iedereen die dat kan, ook naar vermogen meedoet. Dit individuele belang  om naar vermogen mee te doen (naast het economisch en maatschappelijke belang), vraagt echter ook van reeds werkenden die de ‘sociale zekerheid’ reeds in ‘hun bezit’ hebben, het nemen van verantwoordelijkheid.

Wat voor klanten van sociale diensten geldt m.b.t. het nemen van verantwoordelijkheid, geldt in die zin net zo voor medewerkers van sociale diensten (ik zal hier in een volgend bericht uitgebreider op in gaan).

In de Persoonlijke Effectiviteitstrainingen die ik in het verleden gegeven heb en binnenkort weer ga uitvoeren, werk ik  o.a. met een aantal principes van de samourai (hoe kan het ook anders met mijn achtergrond).

Eén van die principes is het kennen van meerdere kunsten. Het onderkennen van het belang hiervan en je hierin te oefenen, is binnen de wereld van de krijgskunst eigenlijk een vereiste (vanaf zwarte band). Het bestuderen van andere krijgsdisciplines naast de eigen discipline, zorgt er ook voor dat je een eigen stijl gaat ontwikkelen en je de kunst gaat vernieuwen vanuit de eigen persoonlijke ontwikkeling.
Dat betekent natuurlijk ook dat je regelmatig uit je eigen comfortzone moet stappen om vorderingen te kunnen maken.
In mijn werk als trainer en coach is het dan ook één van mijn doelen om juist de grootse belofte weer te doen ontwaken bij mensen en ze handreikingen te geven waardoor ze hun toekomst weer maakbaar maken.
Dit ontwaken betekent niet zo zeer het bijbrengen van kennis maar veel belangrijker (zo niet het belangrijkste in het leven), het laten ontwaken van het verlangen om inzicht te gaan krijgen over je eigen leven.

In mijn vorig bericht waarin ik ondermeer schreef over hetgeen de Dalai Lama tijdens een dialoog met een theoloog uitsprak, verwees hij eigenlijk naar het ontstaan van ons lot en ons leven.
Dat begint met gedachten.
Deze behoren altijd positief te zijn. Dat klinkt wat lastig, maar de uitspraak ‘You are what you think, and what you are currently thinking the most, is what you will become’ zegt veel en betekent simpelweg dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor je leven.

Wat voor de individuele mens geldt, geldt ook voor je individuele inbreng in de organisatie waarin je werkzaam bent.

De vele wijzigingen die de nieuwe wet met zich meebrengt en de bezuinigingen op hun budgetten zullen sociale diensten dwingen om hun huidige manier van dienstverlening te herzien en hun eigen organisatie dwingen anders te gaan denken en handelen. Wanneer ze hiertoe niet in staat zijn en niet hun peroonlijke verantwoordlijkheid nemen en niet uit hun comfortzone kunnen stappen, verwacht ik dat de WWNV zowel voor hen als voor hun klanten weinig goeds gaat brengen…

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Living Coaching – Hoop en kracht

Posted by 3xliving on 29 september 2011
Posted in: 3xliving.... 1 reactie

Een vriendin van me heeft de volgende tekst als één van de stellingen gebruikt bij haar proefschrift:

‘Wanneer er geen hoop is voor de toekomst dan is er geen kracht in het heden’ (John C. Maxwell).

M.i. een onbetwistbare waarheid die betrekking heeft op ons hele leven.

De afgelopen vier jaar ben ik als zelfstandig ondernemer bezig ben geweest als trainer en coach.
Vanaf het moment dat ik startte, ben ik ook verbonden aan een sociale dienst als een soort ‘oliemannetje’. Gedurende die jaren heb ik tevens een eigen visie ontwikkeld op re-integratie, wat uiteindelijk geleid heeft tot het ontwikkelen en gaan uitvoeren van een een eigen re-integratieprogramma.
Iedere week geef ik daarnaast op een vaste avond in de week trainingen Aikido en Qigong.
Tweewekelijks kom ik samen met twee vrienden van me en beleven we zonder uitzondering geweldige avonden met elkaar.
Tweewekelijks heb ik daarnaast ook samen met mijn vrouw en een vriendin van ons een bijeenkomst waarin we onze harten delen en elkaar bemoedigen.
Sinds kort heb ik daar ook nog een andere activiteit aan toegevoegd: leerbewerken (een oude liefde  is hiermee weer opgebloeid).

Ik ben echtgenoot van een geweldige vrouw en vader van 4 prachtige kinderen die ieder voor zich een grootse belofte in zich dragen.
Tijd en aandacht besteden aan hen is uiting geven aan de liefde die je hebt voor hen en om richting te geven aan hun leven. Ik mag mij verheugen in een liefdevolle familie en fantastische vrienden. Het is een geschenk in ieders leven om te mogen ervaren.

In die afgelopen vier jaar (als ik mij daar even toe beperk), is er iedere dag wel een moment geweest dat ik me bewust was van het ‘heden’.
Soms waren dat hele vluchtige momenten waarna ik weer voortgejaagd werd door de waan van de  dag.
Andere momenten ook waarin ik mij langduriger heel bewust was van dat heden.
Dagen zelfs waarin ik ook veel pijn heb moeten doorstaan, waarin ik geconfronteerd werd met levensvragen waarop ik geen antwoord had. Dagen waarop ik mensen tegenkwam die geen hoop voor de toekomst meer hadden, maar zeker ook dagen waarin ik als het ware overweldigd werd door het enthousiasme dat ik tegenkwam bij weer andere mensen.

De negatieve momenten of perioden van het ervaren van ‘het heden’, het beluisteren van negatieve verwachtingen over de toekomst van de wereld door de aanhoudende economishce crisis, het geconfronteerd worden door de media over toenemende agressie en misdaad en een sterk afnemend respect voor overheid en autoriteit, kunnen er voor zorgen dat mensen geen hoop meer hebben voor de toekomst.
En dan kan het voor mensen gaan gelden dat er voor hun ook geen kracht meer is in het heden…
En als er geen kracht meer in het heden is vanwege die afwezigheid van hoop voor de toekomst, hoe ziet die toekomst er dan uit?

Een goede vriend van mij stuurde me onlangs een Powerpoint voorstelling van een korte dialoog tussen een Braziliaans theoloog en de Dalai Lama.
De theoloog is één van de vernieuwers in het theologische systeem van het vrijheidsdenken.
De antwoorden die de Dalai Lama gaf op de vragen die hem gesteld werden door de theoloog gaf mij wel stof tot nadenken. Niet zozeer voor wat betreft de gegeven antwoorden van de Dalai Lama die ik alleen maar kan onderstrepen, maar eerder over de manier waarop christenen en ook niet-christenen denken over religie en over de manier waarop veel mensen tegen de problemen van deze tijd aankijken en welke oplossingen zijn zien hiervoor.

Op de vraag van de theoloog wat de Dalai Lama de beste geloofsovertuiging vond zei de Dalai Lama: ‘Het beste geloof is dat geloof wat je het dichtste bij God brengt. Het is dát geloof wat je een beter mens maakt.’
De vervolgvraag van de theoloog die door dit wijze antwoord enigszins uit het veld was geslagen was: ‘Wat is het dat mij dan een beter mens maakt?’
De Dalai Lama antwoordde:’Hetgeen je meer mededogend, barmhartig maakt, meer gevoelig, meer onbevooroordeeld, liefdevoller, meer humanitair, menslievend maakt, meer verantwoordelijk en meer moreel en zedelijk maakt. De geloofsovertuiging die dat bij je bewerktstelligt is het beste. Ik ben niet geïnteresseerd in je geloofsovertuiging en of je religieus bent. Wat ik belangrijk vind is je houding in het aanschijn van je gelijken, je familie, werk, gemeenschap en in het aanschijn van de wereld. Onthoud dat het universum de echo is van ons handelen en onze gedachten.
De wet van actie en reactie geldt niet alleen voor natuurkundigen maar geldt ook voor menselijke relaties. Wanneer ik met goedheid handel, zal ik goedheid ontvangen. Als ik handel met kwaad, zal ik kwaad ontvangen. Wat onze grootouders vertelden is de waarheid. Je zult altijd dát ontvangen wat je voor de ander wenst. Gelukkig zijn is niet een kwestie van het lot, het is een kwestie van keuzes.

Tot slot in de dialoog zei de Dalai Lama: ‘Wees bedachtzaam over je gedachten want je gedachten zullen woorden worden. Wees bedachtzaam over je woorden want deze zullen handelingen worden. Wees bedachtzaam over je handelingen want zij zullen gewoonten worden. Wees bedachtzaam over je gewoonten want zij zullen je karakter vormen. Wees bedachtzaam over je karakter want zij zal je lot vormen en je lot zal je leven zijn.
Er is geen hogere geloofsovertuiging dan de Waarheid.’

Hele wijze woorden.
En hoe moeilijk en uitzichtsloos het leven soms ook kan zijn en hoe zeer ik ook begrip en medeleven kan hebben voor de mensen die geen hoop meer koesteren voor de toekomst, het is en blijft  een kwestie van keuzes maken.
Ik kies er voor om geloof en hoop te hebben voor de toekomst en kracht te hebben in het heden.
Wat zou ik anders voor andere mensen en voor organisaties kunnen betekenen en wat zou  anders mijn lot en mijn leven zijn?

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Living Leather – Werken aan een wens…

Posted by 3xliving on 27 september 2011
Posted in: 3xliving.... 2 reacties

Nadat een tijd geleden het bloed weer begon te kruipen waar het niet gaan kan en ik weer het verlangen kreeg om te gaan leerbewerken, waren er een aantal thema’s die door mijn hoofd gingen.
Art Deco, afbeeldingen met als thema krijgskunst, geisha-afbeeldingen, wandvullende decoraties die een eigen gezicht aan een interieur zouden geven, noem maar op…

Wat echter mijn grote wens was en waar ik een hele tijd geleden over had gezegd wat ik als eerste wilde gaan maken, dit een afbeelding zou zijn van mijn ouders die jammer genoeg niet meer leven.
Als ik aan hen denk, dan voel ik liefde en besef ik dat zij mensen waren die tijdens hun leven met elkaar, hun gezin en hun vrienden, altijd hun best deden om datgene waarin zij geloofden ook te leven. Dat betekende ook heel hard werken om hun relatie te laten blijven bloeien.
Het betekende ook hard werken m.b.t. het voorzien in de behoeften van hun gezin.
Dit deden ze met liefde, volharding, geloof en hoop voor de toekomst.

Het maken nu van een afbeelding van hen in leer, is niet alleen een creatief proces.
Gedurende dit proces, beleef je ook weer die momenten met hen die je zo dierbaar zijn.
Het is een proces waarin je als het ware weer herbeleeft, vele mooie momenten die je pas veel later op waarde wist te schatten en je ook de vele moeilijke momenten herinnert waarvan je als kind en volwassene ook getuige van bent geweest maar waarvan je weet dat zij, jouw ouders, hebben vastgehouden aan hun geloof en hoop hebben gehad in de toekomst van zichzelf en de toekomst van hun kinderen en vrienden.

Wanneer ik bezig ben met hun afbeelding, ben ik me bewust van hun leven, van het leven dat ons is geschonken en de verantwoordelijkheden en het harde werken dat hiermee samengaat.
En dat is ook waarom ik dankbaar ben dat ons zoveel is gegeven…

@ mijn broeder Jacob: dat is de grote belofte… :-)

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Living Aikido – De sleutel

Posted by 3xliving on 25 september 2011
Posted in: 3xliving.... Geef een reactie

De sleutel tot de technieken van Aikido is ki. Over ki wordt vaak erg geheimzinnig gedaan en het vormt een wezenlijk bestanddeel van de Oost-Aziatische cultuur. In de Oosterse geneeskunde bijvoorbeeld word je gezond verklaard wanneer je ki sterk en ongehinderd stroomt, maar ziek wanneer je ki traag en lusteloos is.
Ki is echter niet voorbehouden aan Aikido alleen. Het Chinese woord voor ki is chi.
Chi wordt al  meer dan  drieduizend jaar door beoefenaars van chi gong bestudeerd en het bestaan van ki (of chi) is wetenschappelijk ook aangetoond. Ki is gedefinieerd als bio-electriciteit en wordt in het Westen nu ook meer en meer aanvaard als iets wat bestaat en van betekenis is voor ons welzijn en onze gezondheid.
De sleutel tot wat wij mensen vermogen ligt in het besef wat ons bij geboorte is gegeven.
Krijgskunsten, waaronder het Aikido, maken gebruik van deze inzichten maar is belangrijk voor alle mensen.
We moeten er alleen mee leren omgaan…

 

Share this:

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Print
  • E-mail

Posts navigation

  • Meest recente berichten

    • Wat beweegt je, wat denk je?
    • Turning hobby into business…
    • Living Aikido – A check in your spirit
    • Living Aikido – Vredeskunst?
    • Nieuwe foto’s Living Leather
  • Lees meer…

    februari 2012
    M D W D V Z Z
    « jan    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    272829  
  • Contact

    Bezoekadres: Jeverweg 2, 9723 JE Groningen | Telefoon: (06) 16 11 09 20 | (06) 16 05 07 56 | E-mail: info@living-coaching.nl
  • Voer je e-mailadres in om automatisch op de hoogte te worden gebracht wanneer ik een nieuw bericht heb geplaatst.

    Join 125 other followers

  • Tags

    aikido Alles over 3xliving erich fromm God hartcoherentie hedonisme home decoration humanistische psychologie Interieurdecoratie Krijgskunst kunst in leer liefde Living Leather natuurlijk gelooid tuigleer samourai spirit vredeskunst waar leer tot leven komt welzijn zelfverwerkelijking
Blog op Wordpress.com. Thema: Parament door Automattic. Fonts on this blog.
loading Annuleren
Bericht niet verstuurd - check je e-mailadres!
E-mail controle mislukt, probeer opnieuw
Sorry, je blog kan geen berichten per e-mail delen.